سیاره یوفو

تصور کنید؛ شب هنگام در حال رانندگی در یک جاده در حومه شهر هستید. آسمان صاف است و ستارگان درحال چشمک زدن هستند. درختان شبح مانند در زیر نور مهتاب درحال تکان خوردن از پنجره کناری ماشین دیده می شوند. فلش! باریکه نور آبی روشنی از میان جنگل می بینید. فلش! دوباره آن را می بینید. چندباره و چندباره. شما را دنبال می کند.

Photo credit: Laurent Laveder

در فیلم ها، این زمان فرود آمدن یک فضاپیما است. دری باز می شود. نور سبز رنگ ترسناکی به سطح جاده می تابد. چیز بیگانه ای به بیرون قدم می گذارد... و شما هم وقت زیادی ندارید. وقت زنگ زدن به پلیس است!

آرام باشید. این فقط زهره است، دومین سیاره از خورشید.

زهره درخشان ترین سیاره است. شباهنگ، نورانی ترین ستاره در آسمان شب در کنار زهره کم نور و ضعیف جلوه می کند. در زمان طلوع/غروب خورشید، نور زهره از لابه لای درختان شما را به این فکر می اندازد که چیز فضایی مشغول تعقیب شماست. مردم زیادی با دیدن این صحنه با پلیس تماس می گیرند تا یک یوفو را گزارش کنند.

چرا زهره بسیار نورانی است؟ زهره یک دنیای ابری است، اندکی از زمین کوچک تر است و ابرهایش تقریبا تمام نور خورشید را بازتاب می کنند. این بازتابش زمانی که زهره به زمین نزدیک است بیشتر به نظر می رسد.

ابرهای زهره، سطح سیاره را پنهان می کنند. حتی بزرگترین تلسکوپ های روی زمین هم نمیتوانند زیر ابرهای زهره را ببینند. اما اگر شما یک تلسکوپ کوچک یا یک دوربین دوچشمی داشته باشید و به زهره نگاه کنید، چیزی که (این شب ها) می بینید یک موز تُپُل خاکستری رنگ است. درست مثل ماه، زهره هم دارای فاز است، می تواند کامل، هلال، نیمه یا نو باشد. فازهای زهره مانند فازهای ماه یک دلیل دارند: هندسه. یک سمت زهره روشن (روز) و سمت دیگر تاریک (شب) است. درحالی که زهره در مدارش به دور خورشید می گردد این سمت ها با هم جابه جا می شوند. 

فازهای ماه و فازهای زهره در یکجا با هم متفاوتند. ماه زمانی که در فاز کامل قرار می گیرد، در درخشان ترین حالت خود است. اما زهره کاملا برعکس است. زمانی به بیشترین درخشندگی می رسد که هلال باشد. از سوی دیگر زهره در فاز کامل کم نور است. 

شکل بالا نشان می دهد چرا زهره در آن سوی خورشید کامل و چرا کم نورتر است؟ و چرا هلال زهره هم نزدیک تر است و هم پرنورتر.

وقتی که به زهره نگاه می کنید به این فکر کنید که این هلال زیبا و ظریف یک جهنم است. سطح داغ و سخت این سیاره به اندازه ذوب کردن سرب داغ است. اتمسفر زهره نود بار سنگین تر از اتمسفر زمین است. تقریبا تمام آن از کربن دی اکسید خالص تشکیل شده، گاز گلخانه ای که گرمای خورشید را به دام می اندازد. ابرهای ضخیم و کدر هم کمکی نمی کنند. آنها هم گرما را به دام می اندازند. جنس ایر ها از سولفوریک اسید است. فضاپیما های رباتیکی که به زهره ارسال شدند، با موفقیت به سطح سیاره نشستند اما عمر زیادی نداشتند. کاوشگر ونرا 13 (Venera 13) روسیه ظرف 127 دقیقه (رکورد) بر اثر گرما، اسید و فشار زیاد اتمسفر از کار افتاد.

و شما فکر می کنید زهره وقتی فقط یک یوفو بود ترسناک بود؟

منبع: Science@NASA

ده تا از شگفت انگیز ترین های ناهید

ناهید، دومین سیاره منظومه شمسی (بر اساس فاصله از خورشید) از جهات بسیاری عجیب و شگفت انگیز است.

10. آتشفشان های ناهید:

Credit: NASA/JPL-Caltech/ESA; image created by Ryan Ollerenshaw and Eric DeJong of the Solar System Visualization Group, JPL.

ناهید بیشتر از هر سیاره دیگری در سامانه خورشیدی ، آتشفشان دارد. دانشمندان بیش از 1600 آتشفشان در سطح این سیاره کشف کرده اند، اما احتمالا تعداد بسیاری آتشفشان دیگر نیز روی سطح این سیاره وجود دارد که برای رصد توسط ما بسیار کوچکند. به گمان دانشمندان بسیاری از این آتشفشان ها خفته اند، هر چند تعداد انگشت شماری هنوز ممکن است فعال باشند.

9. روزهایی که به اندازه سال می گذرند:

Credit: Galileo Project, JPL, NASA

یک روز در ناهید 243 روز زمینی به طول می انجامد، در حالی که هر سال این سیاره 224/7 روز زمینی طول می کشد.

8. خواهر دوقلوی زمین:

Credit: NASA

از تمام سیارات منظومه شمسی، ناهید شبیه ترین سیاره به زمین است. دو جسم سنگی تقریبا هم اندازه و با ترکیب تا حد زیادی مشابه به هم دو قلوی زمین-ناهید را می سازند. مدار ناهید نزدیک ترین مدار یک سیاره به زمین است. هر دو سیاره دارای سطحی نسبتا جوان، و هر دو دارای جو ضخیم و با ابر (با این حال، ابر های ناهید از اسید سولفوریک سمی ساخته شده است.) هستند.

7.  ناهید داغ و سوزان است:

Credit: E. De Jong et al. (JPL), MIPL, Magellan Team, NASA

از آنجا که بخش عمده ای از اتمسفر ناهید از کربن دی اکسید ساخته شده است، اثر گلخانه ای شدیدی ایجاد می کند که سطح ناهید را تا دمای 470 درجه سلسیوس داغ می کند.

سو اسمرکار (Sue Smrekar) دانشمند آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادانا می گوید: اثر گلخانه ای سطح زهره را به اندازه ی ذوب کردن سرب گرم کرده است.

6: فشار شدید:

Credit: NASA

فشار هوا در سطح ناهید بسیار شدید - در حدود 90 atm است. به عبارت دیگر فشار هوا در سطح  ناهید به اندازه فشار آب در یک کیلومتر زیر اقیانوس های زمین است.

5. گذر زهره:

Credit: Paul Hyndman

ناهید و تیر تنها سیاراتی هستند که ما میتوانیم عبور آنها را از مقابل خورشید ببینیم. گذر زهره پدیده بسیار نادری است. تقریبا در هر قرن  یک بار می توانیم گذر زهره را ثبت کنیم.

4. درخشان ترین سیاره:

Credit: P-M Heden / The World at Night

در حالی که ناهید هم اندازه زمین است و سومین سیاره کوچک منظومه شمسی محسوب می شود، نزدیکی آن به زمین باعث می شود که این سیاره درخشان ترین سیاره آسمان شب، و پس از ماه نورانی ترین جرم آسمانی باشد که در آسمان شب می درخشد.

در واقع ناهید می تواند به اندازه یک هواپیمای سرنشین دار نورانی به نظر برسد. در ژانویه 2011 این سیاره باعث شد تا خلبان یکی از  پرواز های Air Canada پس از مشاهده ناهید به خیال آن که این جسم نورانی یک هواپیماست، Emergency Dive (شیرجه اضطراری) کند، در حالی که این شی نورانی میلیون ها کیلومتر با هواپیمای Air Canada فاصله داشت.

3. رمز و راز از عهد باستان:

Credit: Giancula Masi

بابلیان باستان در 1600 سال پیش از میلاد ناهید را رصد می کردند. فیثاغورس (پیتاگوراس: Πυθαγόρας) ریاضی دان یونانی برای اولین بار کشف کرد درخشان ترین ستاره در سپیده دم و هنگام غروب در واقع یک جسم واحد یا همان ناهید هست.

2. سیاره طوفانی:

Credit: ESA/VIRTIS/INAF-IASF/Obs. de Paris-LESIA

باد و طوفان در سرتاسر ناهید با سرعت بسیار زیاد جریان دارد. سرعت فوق العاده زیادی که می تواند به 450 مایل در ساعت (724 کیلومتر بر ساعت) در لایه ابرهای میانه برسد. این باد ها از سریع ترین گردباد های زمین هم سریع تر هستند.

1. فاز های ناهید:

Credit: Hubble, STScI

از آنجا که ناهید در مداری داخل مدار زمین به دور خورشید قرار دارد، به نظر می رسد که این سیاره دارای فاز هایی مانند ماه است. زمانی که ناهید در سمت مخالف زمین است در فاز کامل خود است. اولین کسی که به این موضوع پی برد گالیله اخترشناس مشهور ایتالیایی بود.

منبع: space.com

مقایسه دمای سیارات

Pinterest

پنج نکته درباره سرس

سرس تقریبا به اندازه فرانسه است. در میان سیارک های کمبربند سیارکی (البته سرس دیگر سیاره کوتوله محسوب میشود) سرس از همه بزرگ تر است. با قطر متوسط حدود 950 کیلومتر به سادگی میتواند کل فرانسه را بپوشاند.

حیات عملا میتواند در سرس وجود داشته باشد. با کشف آب در سرس، حدس و گمان هایی مبنی بر این که ممکن است حیات روی این سیاره کوتوله وجود داشته باشد زده شد. با این حال نامزد های بهتری برای حیات وجود دارند. مانند مریخ و قمرهایی که به دور مشتری و زحل میگردند.

سطح کاملا گرم است. حداقل در مقایسه با فضای اطراف سطح سرس کاملا گرم است. سطح سرس در گرم ترین حال -38 درجه سلسیوس دما دارد.

سرس یک سوم از کمبربند سیارکی است. سرس عظیم ترین جرم کربند سیارکی است که یک سوم از جرم کمربند سیارکی را تشکیل میدهد. سنگی پوشیده از بستری از یخ که 900 میلیون تریلیون تن جرم دارد یعنی تقریبا سه برابر همسایه خود وستا.

اخترشناسان فکر میکردند که سرس یک سیاره است. نزدیک به پنجاه سال نخستی که در ژانویه 1801 کشف شد، آنها تصور می کردند که سرس همان سیاره ی فضای خالی بین مشتری و مریخ است.

آیا ممکن است در مریخ اینترنت داشته باشیم؟

با سرور ها و کامپیوتر های کافی که به مریخ برده می شوند، مسلما می توانیم یک شبکه اینترانت داخلی در آنجا داشته باشیم. با این حال دسترسی به شبکه اینترنتی که ما در زمین استفاده می کنیم بحث دیگری است.

ساکنان مریخ قادر خواهند بود به طور منظم با زمین ارتباط برقرار کنند. با این حال، نسخه اینترنت مریخی دائم به روز رسانی می شود. بنا بر این شما می توانید از موتور های جستوجو استفاده کنید، ولی با توجه به فاصله مریخ تا زمین، هر جستوجو حدود نیم ساعت وقت شما را می گیرد تا نتایج را برایتان بیاورد.

باد خورشیدی

برخورد بادهای خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین
میدان مغناطیسی زمین به عنوان سپر محافظ رفتار میکند.

باد های خورشیدی با سرعت حدود 400 کیلومتر بر ثانیه (1,440,000 کیلومتر بر ساعت) در همه جهات از خورشید ساطع می شوند. منبع تاج خورشیدی تاج داغ خورشید است که دمای آن تا حدی زیاد است که گرانش خورشید نمی تواند آن را نگه دارد.

تصویر زیبایی از شفق های قطبی
برای مشاهده عکس در سایز اصلی اینجا کلیک کنید.

باد خورشیدی با این که همیشه در حال وزیدن است اما همیشه یکسان نیست، گاهی اوقات شدت زیاد بادهای خورشیدی باعث قطع برق و اختلال در سیستم های ارتباطی بر روی زمین میشود. همین باد های خورشیدی در برخورد با سطوح فوقانی جو زمین باعث ایجاد نور های زیبایی (شفق های قطبی) می شود که شب های قطبی زمین را روشن می کنند.

باد های خورشیدی معمولا از جنس پروتون، الکترون و ذرات آلفا (هسته هلیوم) هستند.

چرا سیارات دارای رنگ های مختلفی هستند، در صورتی که همه آنها در یک زمان شکل گرفته اند؟

رنگ یک سیاره به جنس سطح و اتمسفر آن بستگی دارد که چگونه نور را بازتاب می کنند. مثلا عُطارد عملا هیچ جو و اتمسفری ندارد و نور مستقیما از سطح آن بازتاب می شود (درست عین ماه خودمان). یا مشتری که دارای اتمسفری حاوی هیدروژن، هلیوم و مقدار کمی آب و بلور های یخ و آمونیاک (به اضافه سایر عناصر) است که این ابر های سفید، قهوه ای، نارنجی و قرمز را ایجاد می کنند.

تشکیل سیاره یک فرایند پیچیده است. در آن زمان عناصر سبک تر توسط باد های قوی خورشیدی به بیرون دمیده شدند و همین باعث شد که ترکیبات شیمیایی هر سیاره با سیاره بعدی متفاوت باشید.

اگر زمین مکعب بود چه می شد؟

همه سیارات منظومه شمسی کروی هستند. در واقع هر جسمی که به طور قابل توجهی بزرگ و پر جرم باشد، نیروی گرانش آن را مجبور میکند تا شکل کروی به خود بگیرد.

با این حال فرض کنیم زمین به جای کروی شکل بودن، یک مکعب عظیم الجثه می بود. در این صورت باز هم مرکز گرانش زمین در مرکز مکعب قرار خواهد داشت. در نتیجه تمام آب به سمت مرکز کشیده می شود و لبه های زمین فقط سنگ های خشک و بدون جو باقی می ماند. در مرکز هر یال هم اقیانوس بزرگی قرار میگرفت و چون در لبه ها آب و جو وجود ندارد پس اکوسیستم و آب و هوای هر یال با بقیه مناطق متفاوت می بود.

آیا حیات از یک دنباله دار آمده است؟

یک نظریه به ما می گوید که آب و بلوک های شیمیایی اساسی سازنده حیات ممکن است توسط دنباله دار های یخی به زمین آمده باشند.

این که چگونه زندگی برای اولین بار در زمین آغاز شد هنوز هم یکی از اسرار بزرگ علم است. آب مایع مهم ترین پیش نیاز حیات است، اما این آب از ابتدا روی زمین داغ موجود نبود و همانطور که اشاره شد دنباله دار ها عمدا از یخ تشکیل شده اند پس ممکن است آب مورد نیاز برای تشکیل و ادامه حیات از طریق دنباله دار ها به زمین رسیده باشد.

یکی دیگر از اجزاء اصلی حیات، ترکیبات آلی هستند به نام اسید های آمینه که با پیوستن به یکدیگر پروتئین های پیچیده را تشکیل می دهند. برای مدت طولانی تصور می شود که این مولکول ها فقط می توانند توسط فرایند های بیولوژیکی ایجاد شوند، اما چگونه پا بر زمین نهادند؟ تحقیقات نشان داده است که دنباله دار ها می توانستند این مولکول ها را برای زمین به ارمغان بیاورند.

اما ما هنوز نمی توانیم درستی این فرضیه را کاملا تائید کنیم که آیا ما از دنباله دار ها آمدیم؟

وُیجر- قسمت اول

در اواخر تابستان و اوایل پائیر سال 1977، فضاپیمای دوقلویی به نام وُیجر 1 و وُیجر 2 عازم سیارات بیرونی منظومه شمسی شدند، تا مانند دریانوردان باستانی اقیانوس پهناور منظومه شمسی را بپیمایند و به کشف ناشناخته های ما درباره منظومه شمسی بپردازند.

آنها با خود سنسورهای نجومی و باتری های پلوتونیومی با خود حمل می کردند. همچنین تجهیزات ناوبری که اطلاعات خود را به آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا در پاسادانای کالیفرنیا ارسال می کنند.

آنها در سفر طولانی و شگفت انگیز خود، اقمار مشتری، حلقه های زحل و اورانوس و نپتون را به تصویر کشیدند. اما جالب ترین تصویر آنها «نقطه آبی کمرنگی» بود به نام زمین.

دانشمندان ناسا بر این باورند که فضاپیمای ویجر 1 در 25 آگوست 2012 مرز منظومه شمسی را پشت سر گذاشته و به فضای میان ستاره ای وارد شد. در آن زمان ویجر 1 با جفت دو قلوی خود ویجر 2 بیش از 483 میلیون کیلومتر فاصله داشت.

ادامه دارد...